We doen soms alsof goed voor jezelf zorgen iets extra’s is. Iets wat je doet als je tijd over hebt. Als alles af is. Als iedereen geholpen is. Als je agenda leeg is. Dat moment komt zelden. Ondertussen raken mensen moe. Niet ineens, maar langzaam. Een beetje hier, een beetje daar. Tot het normaal voelt om altijd moe te zijn. Om spanning te dragen alsof het erbij hoort. Om signalen te negeren omdat “anderen het ook druk hebben”.
Vitaliteit zit voor mij niet in schema’s, prestaties of de zoveelste methode. Het zit in eenvoud. In luisteren naar wat je lichaam allang weet. In stoppen voordat je leeg bent in plaats van doorgaan tot het niet meer kan.
Goed voor jezelf zorgen is geen egoïsme. Het is onderhoud voor lichaam en geest.
- Zoals je een huis onderhoudt waarin je woont.
- Of een auto waarin je rijdt.
- Of een tuin die je wilt laten bloeien.
Niet groots. Wel consequent. En ja — soms betekent dat kiezen voor rust in een wereld die snelheid aanbidt. Dat is geen zwakte. Dat is wijsheid.
Reactie plaatsen
Reacties