Binnen vrijwel elke organisatie bestaan situaties die structureel terugkeren. Kleine spanningen. Stroef overleg. Onverklaarbare irritaties.
Zelden groot genoeg om als probleem te benoemen. Vaak hardnekkig genoeg om energie te kosten.
Opvallend is hoe snel dit soort dynamiek genormaliseerd raakt.
- Wat eerst schuurt, wordt ‘zoals het nu eenmaal gaat’.
- Wat vragen oproept, verdwijnt naar de achtergrond.
- Wat spanning veroorzaakt, krijgt zelden een duidelijke plek.
Niet omdat mensen het niet zien.
Maar omdat het dagelijks functioneren belangrijker lijkt dan stilstaan bij patronen.
Toch zit precies daar vaak de kern.
Veel van wat binnen organisaties als ‘gedoe’ wordt ervaren, blijkt bij nadere beschouwing geen incident, maar een terugkerende structuur. Geen toeval, maar dynamiek.
Wat onschuldig oogt, kan verrassend voorspelbaar blijken. En wat voorspelbaar is, vertelt vrijwel altijd iets.