Je leeft je leven… maar soms niet op jouw manier
Er komt een moment dat je voelt: dit klopt niet meer.
Het komt niet altijd als één groot inzicht. Vaak als een opeenstapeling van kleine momenten.
* Je volgt adviezen.
* Je maakt keuzes die logisch lijken.
* Je beweegt mee met wat hoort, wat kan, wat verwacht wordt.
En zonder dat je het doorhebt, wordt het leven iets wat je aan het doen bent, in plaats van dat je jouw leven echt leeft vanuit JEZELF.
Je bent ergens gaan overleven én je bent gaan volgen
Niemand neemt jouw leven van je over. En toch voelt het soms wel zo. Omdat je leert afstemmen op anderen:
- Op ouders
- Systemen
- Relaties
- Verwachtingen
- ........
En begrijp me goed, dat is niet verkeerd. Het helpt je groeien, leren, en te overleven.
Maar ergens onderweg verschuift er iets. Je gaat steeds meer rekening houden met buiten jezelf, dan met wat van binnen klopt. En dat is het moment waarop je jezelf langzaam uit het oog verliest. Niet ineens, maar stap voor stap.
De illusie van “het klopt daar beter” (gras is groener bij de buren)
Opvallend is hoe we kijken naar anderen.
- Hoe het eruitziet.
- Wat iemand heeft opgebouwd.
- Hoe “goed” het lijkt te gaan.
De buitenkant wordt een referentiepunt.
- Je ziet de tafel gedekt
- Het huis op orde
- De zichtbare vorm van succes.
Echter je weet nooit wat er echt speelt.
- Wat het heeft gekost.
- Wat iemand heeft ingeleverd.
En toch ontstaat er iets: 👉 Het idee dat het daar beter is dan hier. En dat is precies waar je van jezelf weg beweegt.
Je wordt gezien… maar niet altijd om wie je bent
Soms lijkt het alsof je pas echt gezien wordt als het goed gaat als je meebeweegt met andere. Als alles klopt aan de buitenkant.
- Dan schuiven mensen makkelijker aan.
- Dan is er aandacht, erkenning, waardering. (Als je wint heb je vrienden ken je dat nummer nog?)
En dat is niet hetzelfde als echte verbinding. En ergens voel je dat ook. Want zodra je, je anders gaat gedragen, of een andere richting kiest,
verandert die dynamiek.
Dan word je:
-
Lastig
-
Anders
-
Niet meer zo vanzelfsprekend
- ....... geef het een naam
Niet omdat jij verandert in wie je bent, maar omdat je niet meer meebeweegt met de verwachting van de ander.
Emoties trekken je terug naar wat bekend is
Emoties zijn eerlijk. Ze laten je voelen wat raakt, wat schuurt, wat mist. Maar ze trekken je ook vaak terug.
- Naar wat veilig voelt.
- Naar wat je kent.
- Naar wat je niet hoeft los te laten.
En dat maakt ze krachtig, en niet altijd richtinggevend. Want wat vertrouwd is, is niet altijd dat, wat klopt voor jou.
Je kunt het leven niet vasthouden
- De dag komt en gaat.
- Seizoenen veranderen.
- Mensen komen en gaan.
En ja… dat kan voelen als verlies een enorm verlies. Omdat je iets kwijtraakt wat je liever bij je houdt. Dat gevoel is echt. Maar wat je voelt als verlies, is vaak een beweging waar je geen grip op hebt.
- Geen nacht zonder dag.
- Geen licht zonder donker.
- Geen verandering zonder loslaten.
Het leven staat niet stil. En jij eigenlijk ook niet. Alleen probeer je wel die "flow" stil te zetten of vast te houden. Een flow wat eigenlijk verder wil bewegen.
Wat er onder alles nog steeds aanwezig is
Onder alles wat je hebt geleerd, onder alles wat je bent gaan doen om mee te komen, zit iets wat niet veranderd is. Iets wat er altijd al was.
- Dat eerste begin.
- Dat sterke zaadje. (jij won het immers van al die andere ooit omdat jij jouw eigen regie nam)
Niet gevormd door verwachtingen. Niet aangepast aan omstandigheden. Maar puur JIJ. Je bent dat niet kwijt, je bent het vergeten.
En misschien is dat precies waarom bepaalde momenten in je leven zo sterk kunnen voelen. Niet omdat je niet goed genoeg bent. Maar omdat iets in jou herinnert aan dat wat klopt voor jou!
Wat maakt het dan zo lastig om terug te keren naar jezelf
Niet omdat je het niet kunt. Maar omdat aanpassen ooit voor jou werkte.
- Het gaf veiligheid.
- Het gaf duidelijkheid.
- Het gaf; het gevoel erbij horen.
- ........
En loslaten voelt dan niet als vrijheid, maar als onzekerheid. Dus blijf je vaak langer in iets zitten, dan wat eigenlijk nog voor jou klopt. Niet uit onwil, maar uit gewoonte. Omdat je misschien (aan) geleerd hebt dat het wellicht zo "hoort"
De beweging terug naar jezelf
Wanneer je weer kiest voor eigen regie, verandert niet ineens alles buiten je. Maar binnenin wel, er komt ruimte. Ruimte om te zien wat van jou is en wat niet meer bij je hoort.
- Aannames worden zachter.
- Verwachtingen verliezen hun grip.
- Keuzes worden helderder.
- Je wordt je bewust van de aangeleerde oordelen over jezelf en over anderen (en nog veel meer)
Je gaat niet perfect (en wat is perfect?) leven. Maar wel eerlijker. En dat maakt alles rustiger. (In mijn visie is "perfect" dat wat klopt voor jezelf en dat is het beste haalbare wat er is. En is perfectionisme een uitdrukking/woord die bedacht is door "iemand" die kaders heeft gesteld met hoe het zou moeten zijn én wat een eigen leven is gaan leiden)
Je hoeft het niet alleen te doen echter wél zelf!
Eigen regie betekent niet dat je alles alleen moet dragen. Soms is het juist helpend als iemand tijdelijk met je meebeweegt.
- Niet om het over te nemen.
- Niet om het in te vullen.
- Niet om het beter te weten
- Niet om je klein te houden enz.
Maar om je terug te brengen naar jezelf wanneer je daar even, van weg bent geraakt. Die je daar helpt herinneren hoe je terugkomt bij de essentie. Als een kompas, zodat jij weer kunt voelen waar jouw richting ligt.
Tot slot
Ik heb net als JIJ geen reserve lijf of ander lichaam in de kast hangen, dus is het belangrijk dat jezelf hier goed voor zorgt. En dus heb je maar één leven om te ervaren. En vroeg of laat ergens in dat leven komt altijd dezelfde vraag terug:
👉 leef je het op jouw manier?
- Niet perfect.
- Niet volgens verwachting.
Maar echt.
Klaar om terug te bewegen naar jezelf?
Als je voelt dat het tijd is om opnieuw te kijken naar jouw richting, dan begint dat niet buiten jezelf. Maar van binnen, en van daaruit ontstaat alles wat daarna klopt.
Mens zijn als levenskunst is: Dé plek voor mensen die kiezen voor eigen regie en verantwoordelijkheid over hun leven. Die leven vanuit hun hart omdat dat klopt. En die willen leven in verbinding met hun authentieke kracht, in balans met de uitdagingen van het mens-zijn.
Dat is wat Mens zijn als levenskunst maakt. Meer Energie & Balans zonder gedoe. Dit is wat we doen én wat werkt www.menszijn-alslevenskunst.nl
Reactie plaatsen
Reacties