Wanneer logica en werkelijkheid uit elkaar lopen
Van binnenuit voelt vrijwel elke organisatie logisch.Â
Deze verhalen leggen niets uit. | Ze willen niets oplossen of verbeteren. | Ze laten zien wat zich aandient wanneer woorden hun plek vinden.
Reflectie, observatie, betekenis 👉 Wat het betekent om mens te zijn
Van binnenuit voelt vrijwel elke organisatie logisch.Â
Binnen teams en organisaties wordt gedrag vaak individueel verklaard.
Op veel werkplekken bestaat een merkwaardige spanning die zelden expliciet wordt besproken.
Binnen vrijwel elke organisatie bestaan situaties die structureel terugkeren. Kleine spanningen. Stroef overleg. Onverklaarbare irritaties.
Wat als uitvallen niet betekent dat iemand het niet aankan, maar dat iets anders niet meer klopt? Wat als het geen persoonlijk falen is, maar een reactie op een omgeving die te weinig ruimte laat?
Er zijn periodes waarin patronen zichtbaarder worden.Niet ineens, niet spectaculair maar door herhaling.
Samenleven, grenzen, meedoen 👉 Hoe we ons bewegen in de wereld
Er zijn momenten waarop mensen niet meer werkelijk naar elkaar kijken, maar vooral reageren op een beeld.
Dit is een persoonlijk verhaal. Niet geschreven om iets uit te leggen, maar om zichtbaar te maken wat vaak onzichtbaar blijft. Dementie is geen ziekte die alleen het geheugen aantast.Â
Iedereen beweegt zich door het leven met een eigen ritme. De één reageert snel en direct, de ander bedachtzaam en afwachtend.De één praat zich een weg door situaties heen, de ander observeert eerst. Dat is geen toeval.Het heeft te maken met voorkeursgedrag: patronen in hoe we communiceren, samenwerken en beslissingen nemen.
Lichaam, energie, ritme 👉 Hoe we leven en zorgen voor onszelf
We doen soms alsof goed voor jezelf zorgen iets extra’s is. Iets wat je doet als je tijd over hebt. Als alles af is. Als iedereen geholpen is. Als je agenda leeg is. Dat moment komt zelden. Ondertussen raken mensen moe. Niet ineens, maar langzaam. Een beetje hier, een beetje daar. Tot het normaal voelt om altijd moe te zijn. Om spanning te dragen alsof het erbij hoort. Om signalen te negeren omdat “anderen het ook druk hebben”.
Ademen doen we allemaal. Maar zelden bewust. Toch is ademhaling één van de meest directe ingangen tot energie, ontspanning en vitaliteit. Niet door harder te werken of meer te doen — maar juist door ruimte te maken. In veel oosterse tradities wordt adem gezien als de brug tussen lichaam en geest. Niet alleen zuurstof, maar ook levensenergie stroomt mee. In qigong wordt die energie chi genoemd. Wanneer de adem vrij kan bewegen, beweegt de energie mee.